 |
|
|
||||
|
||||||
|
||||||
 |
||||||
|
Peşin peşin kargaşayı, stresi, çatışmayı kabul etmiş bir yönetici düşünememekteyiz. Fakat zamanı yönetmeyen, zamanı yönetmeyi düşünmeyen, zamanı yönetmeye çabalamayan yöneticiler bu durumdadır. Zaman yönetimini öğrenmeyen yönetici bir zaman sonra “STRES YÖNETİMİNİ” öğrenmeye mahkum olur. Zaman yönetimi ile yönetici, iş stratejilerini ve diğer düşüncelerini geliştirecek zaman bulur. Başarısı için bu iş stratejilerini, düşüncelerini geliştirmek, planlama yapmak ve bunlara zaman ayırmak şarttır. Oysa bir çok yönetici “GÜNÜ KURTARMA” ile zaman geçirdiklerinden, sadece o günün sorunları ile o gün meşgul olduk-
|
larından, yarınları da sadece günlük sorunlarla meşgul olmakla geçecektir. Oysa yarınlarda önüne gelebilecek sorunları görebilecek ufku olan ve sorunların önüne gelmesini engellemek için bugün bir şeyler yapan kişi, yarınlar da zirveye tırmanmakta olduğunu gözlemleyecektir. Başarmak için yönetmek, yönetmek için plan yapmak, plan yapmak için de zaman gereklidir. Fakat gününü “GÜNÜ KURTARMA” ile geçiren yöneticiler zaman fakirleridir. Konunun diğer bir boyutu da kendi zamanını yönetemeyen birinin personel yönetmesi ve verim alması da imkansızdır.
|
|||||
|
||||||
